Een lange boerekiel.
Mobiele hang-ouderenplek.
Het Pensioengat.
De Brandweer springt touwtje.
Veel mensen waren compleet in vervoering. En zo hoort het ook.
K ebb ut licht gezien!
Ssst…Ut ligt.
Schepper van het licht.
Einstein gaat een lichtje op.
Een complex met koppen.
Kaarslicht.
Brazilie in Breda.
De kinderopvang.
Okjoepaaj.
Zelfs dezu aop heb ut licht gezien.
Naast een wagen met een echte stroom water voor de surfers, hier een achtbaan in de optocht.
Maar om half twaalf waren er nog niet veel wagens of groepen
die zich opgesteld hadden.
Ze hebben denk ik nog heel wat licht nodig voor de klus geklaard is.
Maar hier alvast een voorproefje op de Grote Optocht in het Kielegat (Breda).
Zeg het met bloemen.
Er is een bedrijf erg druk geweest dit jaar met balonnen.
Ik zag ze zaterdag al overal, bij kroegen, winkels en nu hier,
bij de start van de reclamestoet.
Er moet nog het een en ander worden opgebouwd.
Ik weet niet of er een prijs is voor ‘kleine wagens’.
Maar als die er is dan moet deze wat mij betreft winnen.
Willem Claassen, Windkopter. Een leuk idee en een prachtige uitvoering.
Sommige groepen delen hun problemen met ons.
De miniatuurwagen.
Neptunis. Onderdeel van de (W)onderwaterwereld van de Narrekoppen.
Geen Bugatti maar een…..
Moeder de pap is aangebrand.
Mistbank.
De Big Ben is al klaar voor de Olympische Spelen. Nu het Kielegat nog.
Venetie, compleet met Brug der Zuchten en gondelier. In het Kielegat?
De Samba in Kielegat.
De Prins.
Wij brengen onze eigen stalling mee.
Wat is er nu weer aan de hand in space. Ebbe ze ut licht gezien?
Kinderopvang.
Hoogspanning. Allemaal om ut licht te zien.
Licht of Light? Vederlight.
Sommige ebbe te veul licht gezien.
Bij mij gaat er nog geen lichtje branden.
De individuelen, groepen en kleine wagens zijn altijd het meest actueel.
Met NAC is het niet veel. Die hebben het licht al lang niet meer gezien.
Ouzo Crises?
ik ga zodadelijk naar de optocht kijken.
Bear, Late Western Han dynasty to Early Eastern Han dynasty, 1st century BC – 1st century AD, nephrite, China.
David LaChapelle, Burning down the house, 1996, Alexander McQueen and Isabella Blow.
Egyptian, Tilapia fish amulet, 1976 -1783 BC, Middle Kingdom, gold with Egyptian green glazed faience, chalcedony, turquoise, carnelian, lapis lazuli and black stone inlay.
Van de museum site van ‘The Walters Art Museum in Baltimore, Maryland’.
Een Tilapia vis van goud met edelstenen ingelegd.
Fernando Botero, The regrinding, 1987, oil on canvas.
Francisco de Goya, The victorious Hannibal seeing Italy from the Alps for the first time, 1771.
Hannibal is de zegevierende figuur in het midden.
Acher hem gaat zijn leger aan hem voorbij.
Hij kijkt vanaf de Alpen op de Po-vlakte,
gesymboliseerd door de figuur met de stierenek
op de voorgrond (de rivier de Po).
Het betreft hier een vroeg werk van Goya.
Dit werk is pas een paar jaar geleden geidentificeerd als een werk van Goya.
Frans Hals, Family portrait in a landscape, early 1620s, oil on canvas.
Giuseppe Penone, Sculture di linfa, 2007, wood, leather, resin and Carrara marble.
Hans Hofmann, Fermented soil, 1965, oil.
Hector Giacomelli, A Perch of birds, 1880, watercolor over graphite underdrawing heightened with white and gum on cream thick heavily textured wove paper.
Een prachtig werk.
Een hele rij vogeltjes, dik op elkaar gepakt.
Doordat het werk zo breed is zijn de details hierboven moeilijk te zien.
Daarom hieronder een detail.
John Atkinson Grimshaw, London bridge-Night, 1884.
John Sell Cotman, The shepherd, 1835 – 1839, watercolour and gouache over pencil.
Karl Schmidt-Rottluff, Bateaux flot (Bateaux dans le port), circa 1913, huile sur toile.
Mirko Basaldella, Roaring lion II, 1956, bronze.
Natalia Sergeevna Goncharova, Street in Moscow, 1909, oil on canvas.
Pablo Picasso, Night fishing in Antibes, 1939, oil on canvas.
Wat mij betrteft twee verbluffende werken van Picasso.
Het kleurgebruik is overweldigend.
Pablo Picasso, Sleeping peasants, Paris or San Raphal, August 1919, gouache, watercolor and pencil on paper.
Perugino, The vision of St Bernard, 1489 – 1490.
Peter Paul Rubens, The princes of the church adoring the Eucharist, about 1626 – 1627, oil on panel.
Salinar, Figurative bottle, Peruvian, 200 BC – AD 100, Early horizon – Early intermediate, ceramic orangeware.
Nog een voorwerp van ‘The Walters Art Museum in Baltimore, Maryland’.
The Salinar culture (200 B.C.-200 A.D.) that reigned on the north coast of Peru meant a short transition period between the Cupisnique and the Moche cultures.
Stuart Buchanan, Shallows, 2011, oil on board.
Vincent van Gogh, The Oise at Auvert, 1880, pencil and gouache on paper.
Zoals zo vaak sluit ik af met een werk van Vincent van Gogh.
Deze keer een tekening.
Aan het eind van de middag ben ik nog even
in de stad geweest.
De optocht is net door de stad getrokken.
De meeste mensen zijn met hun kinderen naar huis
of naar het Chassé.
Dus erg druk was het niet meer.
Kiske en Wiske kijken goedkeurend naar het gebeuren.
Het Baptistenkoor was ook aanwezig.
De Grote Kerk straalt.
En een gestage stroom nieuwe bezoekers komen vanaf het station, via het Valkenberg naar de stad. Het zal niet lang meer rustig blijven.
Vanochtend hebben we al allerlei weer gehad.
Bovendien is het Carnacal.
Dat wil zeggen, weer voor snert.
Gelukkig heeft mijn moeder deze week snert gemaakt.
Gisteren kreeg ik een portie mee.
Eerst ontdooien (de doos heeft vanaf gistermiddag in de diepvries gestaan).
Mooi van kleur. Als je goed kijkt zie je de stukjes wortel.
Heerlijk!
De Prinsewagen is leeg.
Op grote hoogte wordt de Prins voorbereid op zijn afdaling.
Een Facebook-pagina. De mensen zijn weer prachtig verkleed. Het is altijd een afvalrace. Hoe lang hou je dit vol?
Wat te denken van deze club.
Of van deze kookpot op wielen?
Veilig aangekomen en inmiddels in het bezit van de sleutels van de stad.
Gisteravond was het al vroeg druk in Breda.
Om 18:00 uur was het al moeilijk om met de auto
door de Vismarktstraat te komen.
Muziek was er genoeg tot diep in de nacht.
Vandaag heb ik een eerste serie foto’s gemaakt.
De Vismarkt omgebouwd tot een Carnavalscentrum.
Het weer is niet fantastisch maar de carnavalsvierders komen langzaam de stad in.
Deze visionair is gelukkig onzichtbaar.
Elvis is in the building.
Bacchus
Dat heeft al heel wat tijd gekost.
Miller Time, als een Don Quichote in de Visserstraat.
De Troubadour heeft Ut licht gezien.
Het Stadhuis is gereed voor Prins Carnaval.
Wel een aantal heel vreemde zaken op de Grote Markt.
Mijn Hemel! (Cafe Zeezicht).
De Bommel ziet het sterrelicht.
Nu nog rustig.
Vermoedelijk kwam deze afbeelding in het nieuws in verband met Valentijnsdag.
Toevallig (?) ook een voorwerp uit het Metropolitan Museum.
Loving couple (Mithuna), Eastern Ganga dynasty, 13th century, Orissa, India.
Volgens het museum:
A Hindu temple was often envisioned as the world’s central axis, in the form of a mountain inhabited by a god. The temple itself was therefore worshipped. This was done by circumambulation (walking around the exterior, in this case in a counterclockwise direction) and by viewing its small inner sanctum. The outside of the temple was usually covered with myriad reliefs: some portrayed aspects of the god within or related deities; others represented the mountain’s mythological inhabitants. From early times, iconic representations of deities and holy figures were augmented by auspicious images, such as beautiful women, musicians, and loving couples (mithunas).
Een Hindoetempel werd vaak verbeeld als de centrale as van de wereld. In de vorm van een berg, bewoond door een god. De tempel zelf werd aanbeden. Dit werd gedaan door aan de buitenkant van de tempel, tegen de wijzers van de klok in, in processie rond te gaan en door het heilige der heiligen in de tempel te bekijken. De buitenkant van de tempel was vaak bedekt met een kluwe aan reliefen: sommige verbeelden verschillende aspecten van de godheid of de aan de godheid verwante goden. Andere reliefen verbeelden de goddelijke en mythische bewoners van de berg. Vaak werden de heilige figuren geplaats tussen mooie vrouwen, muzikanten en liefdeskoppels.
Afgelopen week was ik op een ochtend wel erg vroeg in amsterdam.
In plaats van al aan het werk te gaan nam ik de tijd
om een aantal tweets door te nemen.
Een van de tweets ging over Fu Baoshi.
In het Metropolitan Museum in New York is er een tentoonstelling
van het werk van deze in 1965 overleden, Chinese kunstenaar.
Met wat moeite heb ik twee weken kunnen vinden:
Fu Baoshi, Playing the ruan, 1945.
Fu Baoshi, Approaching Yanbian, 1961.
Op de website van het Metropolitan Museum wordt de carriere als volgt beschreven:
Fu Baoshi (1904–1965)
Perhaps the most original figure painter and landscapist of China’s modern period, Fu Baoshi created indelible images celebrating his homeland’s cultural heritage while living through one of the most devastating periods in Chinese history. He was eight years old in 1912 when China’s last imperial dynasty was overthrown and the Chinese Republic was established. He subsequently witnessed the divisive warlord era and Communist rebellion of the 1920s, the Japanese invasion and occupation of eastern China from 1937 to 1945, and the Communist Revolution and establishment of the People’s Republic of China in 1949. Over the last fifteen years of his life, his art reflected China’s political transformation under Mao Zedong. Throughout his career, however, Fu remained one of China’s great individualist masters.
Misschien de meest originele schilder van figuren en landschappen uit China’s moderne tijd. Fu Baoshi maakte onuitwisbare afbeeldingen die de culturele erfenis van zijn geboorteland vierden terwijl hij leefde tijdens een van de meest verwoestende periodes in de Chinese geschiedenis. Hij was 8 jaar oud toen in 1912 de laatste keizerlijke dynastie omver werd geworpen en de Chinese republiek werd gevestigd. Hij was achtereenvolgens getuige van het tijdperk van de warlords die China sterk verdeelde en de Communistische opstand in de jaren ’20. Daarna volgde de invasie door Japan en de bezetting door Japan van Oost China van 1937 – 1945, dan de Communistische Revolutie en de vestiging van de Volksrepubliek China in 1949. Tijdens de laatste 15 jaar van zijn leven reflecteerde zijn werk de politieke transformatie die onder Mao Zedong plaatsvond in China. Door heel zijn carriere bleef Fu Baoshi een van de grote eigenzinnige meesters.
Afgelopen zaterdag was het weer zover.
Het was weer tijd voor Bruine Bonensoep, gemaakt door mijn moeder.
Door omstandigheden (zie mijn log over Blini, Breda)
was het er nog niet van gekomen de soep te eten.
Eerder deze week heb ik nog wel geprobeerd om ten minste
een (1) kop Bruine Bonensoep klaar te maken. In de magnetron.
Maar de soep stond in de diepvries en was zo hard als een kei.
Ik kreeg hem toen wel uit het plastic bakje maar niet
in kleinere stukken verdeeld.
Vandaag de soep op tijd laten ontdooien zodat ik
met smaak heb kunnen eten van de Bruine Bonensoep.
Naar oud recept.
Geweldig. Al die huilende artiesten en media
over het verlies van Whitney Houston.
Maar waar zijn al die geweldige bodyguards, familieleden, vrienden,
managers, coaches, mentoren, doktoren enz,
als een dergelijke artiest werkelijk hulp nodig heeft.
Amy Winehouse;
Whitney Houston;
Michael Jackson.
Toen het er op aan kwam, waren al die duurbetaalde lieden,
die nu staan te huilen, druk met andere dingen.
Het vertoon is een lachertje.
Huichelarij.
Blini`s zijn kleine, dikke hartige pannenkoeken gemaakt van boekweitmeel. In de Russische keuken worden ze dikwijls met kaviaar of gerookte vis gegeten.
Wij hebben zaterdagavond gegeten bij Visrestaurant Blini in Breda.
Dat de naam van het restaurant verwijst naar een Russische lekkernij
lijkt me nog geen reden om je klanten de hele avond
in de Russische kou te laten zitten.
Ook voor het eten hoef je niet naar Blini te gaan.
Blini is duur, veel en veel te duur, voor wat er op tafel komt.
Alles wordt afgeknepen.
De bierglazen: zo klein mogelijk.
Een halve kreeft bij Blini, is van een wel erg gehandicapte kreeft.
Twee erg kleine stukjes kreeft.
Daar moet je dan meer dan 20 Euro voor betalen.
De smaak: niet bijzonder.
Het is ook slechts filet.
De kreeft is helaas al ontdaan van zijn schalen.
Zo staat het gerecht op het menu:
1/2 Kreeft
Voorgerecht op salade van truffelaardappel en tomaten vinaigrette
Er zijn honderden soorten kreeften. Variërend van langoesten en rivierkreeftjes tot ‘de stoere jongens’ uit Nova Scotia (Noord-Oost-Canada). Kreeft kan in diepvries (in eigen vocht zg. ‘tubes’) geleverd worden maar vers is veruit het lekkerst. Deze leverancier heeft wel 40 verschillende ‘homaria’ waarin de levende kreeften in alle soorten en maten zwemmen. Voor veel mensen is een vers gekookte kreeft een ware delicatesse, waarbij de inhoud van de poten het absolute summum is.
Kreeft kan warm (gekookt of gegrilld) of koud (met mayonaise) gegeten worden. Van de onderdelen kan heerlijke soep gemaakt worden. Een fruits de mer-schotel met een koude kreeft is voor de visliefhebber een feest om te zien en te eten.
Van een visrestaurant verwacht je meer dan filet.
Dan verwacht je dat de vis van een leverancier als hierboven afkomt
en dat de vis goed wordt klaargemaakt.
Als hoofdgerecht nam ik
Zwaardvis
van de grill op salade van venkel, scampi en olijf met mousseline van aardappel en knoflook
Drie heel kleine stukje vis. Ik neem aan zwaardvis.
Minder dan 100 gram, schat ik.
Veel aardappelpuree en pastinaak.
Overal zit pastinaak bij. Zeker goedkoop.
En weer meer dan 20 Euro.
De bediening is gemaakt.
Met standaardzinnetjes als: “ik kom u een mooie wijn brengen”.
Alsof er tegen kleine kinderen wordt gesproken.
De prijzen van de wijnkaart behoeven geen verdere toelichting lijkt me.
Kortom, dat was eens maar nooit weer.
Een trieste bedoeling.
De eindafrekening was meer dan 125 Euro.
Zonder dessert of koffie.
Mijn advies: links laten liggen.
Er zijn genoeg restaurants waar je visfilet kunt eten
voor de helft van de prijs met net zoveel smaak (of meer).
Sommige mensen houden er van.
Ik ook. Als het 30 graden warm is, in de zon.
Dan een lekker ijsje.
Maar nu bij min 10 of minder.
Nee.
Pas geleden hebben we een spiegel gekocht.
Vanochtend is hij opgehangen.
Een aanwinst vinden wij.
Nu lijken de problemen bij Weblog.nl langzaam minder te worden,
ligt de KPN-mail er ineens uit.
KPN maakt altijd zoveel reclame met hun beveiligingsproducten,
blijkt hun systeem zo lek als een mandje te zijn.
Men laat dat het publiek pas weten lang nadat
de problemen zich hebben voorgedaan.
Daarmee worden de klanten voor een derde keer gestraft:
1x omdat de hackers aan hun data konden;
1x omdat KPN de klanten niet informeert;
1x doordat de klant nu geen e-mails kan ontvangen of versturen.
Overigens, veel klanten blijkt KPN niet te hebben.
KPN, veel lucht, weinig waar.
Triest.
Maar dat is niet gebeurd.
Hij stierf al op 58 jarige leeftijd als een beroemde Engelsman.
(Literaire) Ster in Europa en de Verenigde Staten.
In 1868 verscheen bijvoorbeeld de volgende prent in een Franse krant:
Op de voorpagina: tekening van Andre Gill van Charles Dickens die van London naar Parijs stapt, 14 juni 1868.
Een beetje vergelijkbaar met de Google Doodle van vandaag:
Er is een site die probeert de tekening te duiden.
Volgens dat artikel zie je hier de volgende karakters
uit de boeken van Charles Dickens:
John Harmon (eerste G, twijfelachtig)
Bella Wilfer (eerste G, twijfelachtig)
Little Dorrit (linkse O)
Ebenezer Scrooge (rechtse O)
Tiny Tim (rechtse O)
Oliver (letter L)
Artful Dodger (letter L)
Pip (tweede G)
Estella (tweede G)
Miss Havisham (hoog linkerhelft, beetje vaag)
Mr Gradgrind (in de E)
Daughter Louisa (in de E)
Of het klopt weet ik niet zeker maar ik sta altijd open
voor suggesties.
Op de Pinguin website hebben 833 mensen hun favoriete karakter
uit een Dickens boek gekozen.
Dit was de top 10:
1. Ebenezer Scrooge – A Christmas Carol
2. Miss Havisham – Great Expectations
3. Sydney Carton – A Tale Of Two Cities
4. The Artful Dodger – Oliver Twist
5. Fagin – Oliver Twist
6. Joe Gargery – Great Expectations
7. Pip – Great Expectations
8. Nancy – Oliver Twist
9. Abel Magwitch – Great Expectations
10. Betsey Trotwood – David Copperfield
Volkskrant
Zaterdag 4 februari 2012
De Bie:
“Soms is er niks meer aan de werkelijkheid toe te voegen.
Wij probeerden de werkelijkheid te vertalen in een typetje.
Maar wat zou je nog met Henk Bleker kunnen doen?”
Van Kooten:
“Je zou een pony kunnen interviewen.”
De Bie:
“ik zag hem laatst op het Binnenhof,
ik was net mijn fiets op slot aan het zetten.
Bleker kwam naar buiten.
Er kwam een ster uit het gebouw van de Tweede Kamer.
Zo gedroeg hij zich. Er was verder helemaal niemand.
er reed een limousine voor, de chauffeur deed de deur open
en Bleker keek met een triomfantelijke blik om zich heen.
Maar er was niemand’.”
Van Kooten:
“Soms is er geen beginnen aan.
Dan is iets vanzelf al te bizar.
Wat mij altijd erg oplucht, is een kloppend anagram maken.
Geert Wilders is Gisterwereld.
En Emile Roemer is Meer Remolie.
En in Henk Bleker zit inderdaad niks.”
Ik loop enorm achter met mijn Kunstvaria.
Dat komt omdat ik door de week weinig tijd heb
en doordat Web-log.nl er zo lang uitgelegen heeft.
Daarnaast zijn alle logs op dit nieuw blogplatform
ontdaan van opmaak en bijvoorbeeld tags.
De tags moeten het eenvoudiger maken gevonden te worden.
Meer dan 5 jaar tags zijn verloren gegaan.
Dat probeer ik een beetje op te lappen.
Ik kijk naar de meest bezochte logs en zorg ervoor
dat daarvan de opmaak wordt verbeterd.
Ik heb dit weekende misschien wel 20 blogs gerepareerd.
Maar goed, vandaag ook een nieuwe, veelzijdige kunstvaria.
24 afbeeldigen.
Twee maal Fernand Leger, twee maal Lucian Freud,
thee maal Mark Rothko, voor iedereen iets.
Er komen een aantal voorwerpen voor uit Dura-Europos.
|
Dura-Europos, was een stad gesticht – onder Seleucus I Nicator – omstreeks 300 vóór Chr. op een steile helling langs de Eufraat bij het huidige Salihiye in het oosten van Syrië. |
Ceiling tile with portrait of Heliodoros (Actuarius, Roman fiscal official), clay with layer of painted plaster from ‘The House of the Scribes’, Dura-Europos, 200-256 CE.
Plafondtegel met het portret van Heliodoros.
Medewerker van de belastingdienst.
Klei met beschilderde stuclaag, afkomstig uit Het huis van de Schrijvers.
Cyprus, Byzantine frescoe: Lysi Apse, restored Virgin and Archangels
Fernand Leger, Composition murale, 1938, brush and ink and gouache on paper.
Fernand Leger, La jeune fille a l’echelle, 1949, oil on canvas.
De jonge vrouw en de ladder.
Fra Angelico, Episodes de la vie de Saint Nicolas: la naissance, la vocation, le don aux trois jeunes filles pauvres, 1437.
Drie verhalen over het leven van de Heilige Nicolaas:
de geboorte, zijn roeping en zijn gift aan de drie arme, jonge vrouwen.
Henri Matisse, Tete de femme, 1945, charcoal on paper.
Deze afbeelding was eerder in deze reeks te zien vermoed ik.
Houtskool p papier.
Howard Hodgkin, Gossip, 1994 – 1995, oil on wood.
Roddel, het lijkt mij een schilderij van een podium.
Justin O’Brian, The kiss of Judas, 1947, oil on canvas on hardboard.
Judaskus.
In aanloop naar de vasten en Pasen, is dit een toepasselijke afbeelding.
Lucian Freud, Lord Goodman, 1985, charcoal on paper.
Lucian Freud, Portrait of a man, 1955, oil on canvas.
Lucio Fontana, Concetto spaziale attesa, 1965, waterpaint on paper.
Concetto spaziale= ruimtelijk concept
attesa= wachten
Mark Rothko, No. 3 / No. 13, 1949, oil on canvas.
Mark Rothko, Untitled, 1958, oil on canvas.
Merete Rasmussen, Dark turquoise loop.
Keramisch voorwerp voor tegen de muur.
Pwo mask, Chokwe peoples, Southern Kasai, Democratic Republic of the Congo, 19th century, wood, fiber, pigments, metal, plastic, animal and plant material.
Relief of the God Arsu riding a camel, limestone, from the Temple of Adonis, Dura-Europos, 100 – 200 CE.
CE staat voor ‘Common Era’ of ‘Current Era’ of ‘Christian Era’.
Zeg maar ‘na Christus’.
Robert Rauschenberg, Soviet-American array VII, 1991, intaglio in 14 colors.
Sol Lewitt, Untitled, 1993, gouache on paper.
Sonia Delaunay, Ville de Paris.
Takashi Murakami, Dragons’ splash, blue milk, 1997.
Thymiaterion (Incense burner), green-glazed terracotta from the cistern of the Temple of Atargatis, Dura-Europos, Mid-2nd to mid-3rd century CE.
Wierookbrander.
Wassili Kandisky, Line, 1929, watercolour and pen and ink on paper.
Willem I van de Velde, Englische Kriegsschiffe, 1680, grisaille on canvas.
Zeng Fanzhi, Portrait No. 12, 2004, oil on canvas.
Reigerstraat 16, Breda.
Vandaag de dag Huis van de beedcultuur.
Voorheen onder andere het kantoorgebouw van Dagblad De Stem.
Eind vorig jaar werd tijdens de verbouwing
een deel van een oude muur gevonden.
Een foto van die oude muur was al eerder op deze weblog te zien.
In de Bredase ‘Erfgoedbrief’ werd er eerder een artikel over geschreven.
Hier een indruk daarvan:
Nogmaals: Christo in Breda.
Maar deze keer in het volle licht van de ochtend
en van bovenaf gezien.
Christo is de voornaam van de kunstenaar
en niet de achternaam zoals we vaak denken.
Zijn volledige naam is: Christo Vladimirov Javacheff.
Hij werkt nauw samen met Jeanne-Claude.
Volledige naam: Jeanne-Claude Marie Denat.
Maar hier gaat het niet om kunst.
Hier beschermen we de olijfboompjes.
Vandaag zijn de olijfboompjes op de binnenplaats
van ons appartementsgebouw ingepakt.
Tegen de kou.
Als je binnenkomt lijkt het wel of er drie kunstwerken
van de kunstenaar Christo staan.
Even zoeken.
____________________________________________________________
Altijd al benieuwd geweest hoe die man er eigenlijk uitzag?
Voor een superster zijn er maar weinig foto’s van hem,
maar ze bestaan:
Jeremiah Gurney, Charles Dickens, 1867.
Jeremiah Gurney, Portrait of Charles Dickens, circa 1867.
Het motto van carnaval in Breda (Kielegat) in 2012 is:
K’ebb’ut licht gezien! (ik heb het licht gezien).
Dat vertaalt zich in de volgende medaille:
Met eigen ogen heb ik waar genomen dat carnaval 2012
een heel goede (door)start gemaakt heeft met
de Klûntocht gisteren.
Soms hangt het allemaal van toeval aan elkaar,
maar ja, toeval bestaat niet.
De eerste twee afbeeldingen die ik verzamelden voor deze kunstvaria
waren liggende mensen, ongeveer dezelfde houding.
Maar wat een verschil.
Brian McCutcheon, Lounge 2011, from the series alien landscape, cibachrome print on paper.
_________________________________________________________
Jean-Auguste-Dominique Ingres, Odalisque and slave, 1839, graphite, black and white chalk, gray and brown wash.
_________________________________________________________
David Hockney, Winter timber, 2009, oil on 15 canvasses.
_________________________________________________________
George Hurrel, Joan Crawford, 1933, publicity photo for ‘Dancing Lady’, gelatine silver print.
_________________________________________________________
Jeong-Han Yun, Zen 23, 2011, handmade paper.
_________________________________________________________
Lucas Cranach The Younger, Portrait of a woman, around 1550.
_________________________________________________________
Pablo Picasso, La soupe, 1902, oil on canvas.
_________________________________________________________
Ravi Varma, Untitled (Himalayan beauty).
Datering onbekend.
_________________________________________________________
Salvador Dali, Three hippies, 1970, color drypoint & lithograph.
_________________________________________________________
Vecellio de Gregorio Tiziano (Titian), Cristo con la Cruz a cuestas (Christ and the Cyrenian), 1565.
_________________________________________________________
Willem de Kooning, Door to the river, 1960, oil on canvas.
_________________________________________________________
Xu Beihong, Buffaloes, 1935.
_________________________________________________________
Een aantal van de foto’s van Todd Hido zijn zo schilderachtig,
het hadden olieverfschilderijen kunnen zijn.
Drie voorbeelden:
Todd Hido, Untitled 5105, 2008.
____________________________________________________________
Todd Hido, Untitled 7557, 2008.
____________________________________________________________
Todd Hido, Untitled 8422, 2008.
____________________________________________________________
©2003 - 2012 Weblog.nl is onderdeel van Sanoma Media Netherlands groep.