Vandaag op stap met de neef van mijn collega en een medewerker
van zijn vader. Die is vandaag de chauffeur.
We beginnen in het centrum van de stad: Sun Yat-Sen Square.
Op dit plein staat een enorm standbeeld van Voorzitter Mao
die de richting aangeeft waarin de revolutionaire beweging moet gaan.
Laten we maar eens een kijkje nemen.

In dit verslag nog twee foto’s van 6 oktober 2009.
De dag van de eerste bruiloft, de bruiloft in Shenyang op 8 oktober, nadert.
Nog een dag ga ik op pad in Shenyang.
Dit keer met een neef van mijn collega en een medewerker van zijn vader.
De medewerker heeft een rijbewijs en zal de chauffeur zijn die dag.
De neef is mijn gids.
Op 6 oktober eet ik samen met de familie van mijn collega.
De mensen hebben een geweldig feestmaal bereid en
het geeft mij de kans om mijn gids te ontmoeten.
Maar naast de gids natuurlijk ook een aantal ooms en tantes,
neven en nichten. Het eten is thuis bij een oom en tante van mijn collega.
De avond was heel gezellig. We hebben veel gelachen en heerlijk gegeten.
Terug in het hotel (Liyang International Hotel)
zijn de voorbereidingen in volle gang
voor een (andere) bruiloft op 7 oktober.
Daar beginnen mijn foto’s van vandaag mee.
De volgende foto’s zijn van de ochtend van 7 oktober.
Voor ik opgehaald word maak ik een wandeling.
Shenyang ontwaakt.

Fenghuang betekent fenix.
Het symbool van de keizerin.
Het paviljoen en de omliggende gebouwen vormden
het prive gedeelte van het keizerlijk paleis in Shenyang.
Dit was voor mij het mooiste deel (qua gebouwen)
van het Shenyang Imperial Palace.
Wanneer je de trappen opgaat naar Fenghuang Pavilion
tref je er achter een klein plein.
Meer intiem dan De Verboden Stad in Beijing.
Rond het plein staan de prive vertrekken van de keizer,
de keizerin, de concubines, prinsen en prinsessen.
Door de verhoogde, beschermde en compacte vorm,
maakte het veel indruk.

The Fenghuang Pavilion

The Fenghuang Pavilion, constructed from 1627 to 1635, was the place where emperor and his empress and concubines dined and read. After the Qing Dynasty moved the capital to Beijing, the portraits of Qing emperors and emperor’s precious objects used to be stored here. The Fenghuang Pavilion was the highest architecture in Shenyang in the Qing Dynasty. ‘Sunrise view in the Fenghuang Pavilion’ used to be one of the eight spectacular scenes of Shenyang.

Het Fenghuang Pavilion.

Het Fenghuang Paviljoen, gebouwd tussen 1627 to 1635,
was de plaats waar de Keizer, zijn Keizerin
en zijn concubines aten en lazen.
Nadat de Qing Dynastie de hoofdstad verhuisden naar Beijing
werden hier de portretten van de Keizer
en de Keizers kostbare voorwerpen opgeslagen.
Het Fenghuang Paviljoen was het hoogste gebouw van Shenyang
tijdens de Qing Dynastie en de Zonsopgang
gezien vanaf het Fenghuang Paviljoen
was een van de acht spectaculaire attracties van Shenyang.

The Divine Pole

The Divine Pole, also called shuttle-shaped column, was used for sacrifice to heaven ceremonies in the imperial palace according to the Shaman customs of the Manchu. During such ceremonies, grains and offal were put into the container at the top of the pole to feed the ‘divine bird’ (crow) as a way to express thanks to the heavenly god.

De Goddelijke standaard.
De Goddelijke standaard, ook wel shuttle-vormige kolom genoemd,
het werd gebruikt bij ceremonies waarbij geofferd werd aan de hemel.
Dit gebeurde in de sjamaanse traditie van de Mantsjoes.
Tijdens dergelijke ceremonies werd graan en slachtafval
in een kom bij het einde van de paal gestopt
om de ‘Hemelse vogel’ (de kraai) te voeren.
Dit was een manier om de hemelse god te bedanken.

The Guanju Palace

The Guanju Palace was constructed from 1627 to 1635. It was the harem of Huangtaiji’s concubine Chen. Concubine Chen, the niece of empress and sister of Concubine Zhuang was from Mongolian Ke ‘erqin tribe.

Het Guanju paleis is gebouwd tussen 1627 en 1635.
Het was de verblijfplaats (harem) van Huangtaiji’s concubine Chen.
Concubine Chen was de nicht van de keizerin
en zus van concubine Zhuang.
Ze was afkomstig van de Mongoolse stam Ke ‘erqin.

Huangtaiji, de eerste keizer van de Qing Dynastie
is geboren op 28 november 1592 en stierf in 1643.
Zijn regeringsperiode was van 1626 tot 1643.
Zijn naam wordt op verschillende manieren geschreven
(Hong Taiji of Huang Taiji of Huangtaiji).
Hij was de opvolger van zijn vader Nurhachi
en verantwoordelijk voor de consolidatie van het keizerrijk
waarvoor zijn vader de basis had gelegd.
Hij breidde het gebied uit
al heeft hij de afronding daarvan niet meegemaakt.
Hij heeft de naam van zijn volk veranderd van Jurchen
naar Manchu in 1635 en ook de naam van de dynastie:
van Jin naar Qing (1639).

The Qingning Palace

The Qingning was also called the ‘Middle Palace’.
The palace was called “Pocket room”, with the gate located in the east room. The palace was divided into two parts, Emporer Huangtaiji and his Empress rested, washed and dressed en the east end, called “warm room”. The western room equated with four small chambers and was used to offer sacrifices to gods and ancestors, many activities were performed here. The beds called kungs located on the sides of the exterior.
There were morning sacrifices, evening sacrifices, a daily sacrifice, a monthly sacrifice, a spring and autumn sacrifice etc. Emperors always held sacrifice activities here.

Het Qingning paleis

Het Qingning paleis werd ook wel het Midden paleis genoemd.
Het paleis is twee delen verdeeld.
Keizer Huangtaiji en zijn Keizerin sliepen, wasten en kleden zich
in het oostelijke deel dat ook wel de ‘warme kamer’ werd genoemd.
De bedden zijn langs de buitenkant van het gebouw aangelegd.
Deze heten ‘kung (enkelvoud) of kungs (meervoud)’.
Het westelijk deel is verdeeld in 4 kleine kamers
die werden gebruikt als tempel.
Er werden offers gebracht aan de goden en voorouders.
Er werden ochtendoffers gebracht, avondoffers, een dagelijks offer,
een maandelijks offer, men kende lente- en herfstoffers enz.
De keizers (ook toen de hoofdstad al naar Beijing was verplaatst)
brachten hier offers.

The palace was where imperial concubine Na Mu Zhong lived. Na Mu Zhong was the wife of King Lin Danhan of Chaha’r tribe at first and was called “Fu Ji Duo Luo”.
In 1635, she led soldiers to pledge allegiance.
Later Jin State because Lin Danhan made his escape and went into hiding to the Qinghai area.
In 1636, she was conferred highest ranking concubine in “Xigong”.
The display is in original state of the early Qing Dynasty. It was used to entertain, receive guests and pay homage to the Buddhist. In exterior: rest, wash and dress. The rest indoor.

Dit paleis is het paleis waar de concubine Na Mu Zhong leefde.
Na Mu Zhong was de vrouw van koning Lin Danhan.
Over beide is maar weinig tot zelfs niets terug te vinden
op het internet.
Dat maakt deze tekst ook moeilijk te vertalen.
Het Engels is niet echt vloeiend
en zonder historische kennis over deze mensen
is het vertalen van de tekst nog moeilijker.
Koning Lin Danhan was van de Chaha’r stam.
Wat ik er van begrijp is dat het hier gaat om een Mongoolse stam
die niet altijd trouw was aan de Qing dynastie.
Het paleis is in originele stat zoals het
aan het begin van de Qing Dynastie was.
Het paleis werd met name gebruikt om gasten te ontvangen en vermaken.

The Yongfu Palace

The Yongfu Palace was constructed from 1627 to 1635. It was the harem of Huangtaiji’s concubine Zhuang. Concubine Zhuang was the niece of the Empress and the little sister of concubine Chen, gave birth to a boy who was Emperor Shunzhi later.

Het Yongfu paleis.

Net als de meeste gebouwen is het Yongfu paleis gebouwd
van 1627 tot 1635.
Het was de verblijfplaats (harem) van Huangtaiji’s concubine Zhuang.
Concubine Zhuang was de nicht van de Keizerin
en de jongere zuster van concubine Chen.
Haar zoon zou later Keizer Shunzhi worden.

Een beetje een verloren foto.
Hij zit in mijn reeks van foto’s in China een beetje tussen
twee bestemmingen in.
Een beetje tussen Da Zheng Hall en Fenghuang Pavilion.
Twee hoogtepunten van het Shenyang Imperial Palace.
Maar hij mag niet ontbreken.
Kijk eens naar de prachtige kleur.
Ook de manier waarop de vaas gepresenteerd wordt.
Zo rustig.
Nu staan er Chinese karakters op en die kan ik niet lezen
dus misschien staat er wel een heel schreeuwerige reclame
voor een wasmiddel op maar ik vermoed dat niet.
Leuk is ook dat van alle karakters er twee een afwijkende kleur hebben.
Het karakter helemaal rechts en links.
Die zijn rood.

Verrast was ik door de volgende zaal.
Misschien had ik dit eerder in Beijing verwacht.
Maar in Shenyang was een deel van de tentoonstelling
gericht op hoe de typische Chinese gebouwen gebouwd werden.
Er waren een aantal hedendaagse reconstructies te zien
en in detail werd bijvoorbeeld uitgelegd hoe pilaren
geprepareerd en geverfd werden.
Helaas waren alle teksten in het Chinees.

Mijn reis naar China is al meer dan een jaar geleden
en mijn reisverslag, fotoverslag is nog niet gereed.
Iedere keer wordt er weer een klein stukje aan toegevoegd.
Zo ook vandaag.
Eerlijk gezegd vond ik de foto wel mooi
of beter gezegd de afbeelding op een van de scherven keramiek.
Maar de betekenis was mij onduidelijk.
Waarschijnlijk ook toen ik in China was.
Mijn gids kon ik moeilijk alles laten vertalen.
De foto zat ook op een beetje vreemde plaats in de serie foto’s.
Ik weet zeker dat de foto is gemaakt in het Shenyang Imperial Palace.
Maar er zat geen bordje bij met Engelse tekst.

In het Shenyang Imperial Palace is een plein met aan het hoofd
de Da Zheng Hall. Een prachtig tentvormig gebouw versierd met draken.
Op het plein voor deze hal staan 10 gebouwen.
Deze zijn van de 8 elitekorpsen die de Chinese keizer
ondersteunden bij het veroveren van wat we nu China noemen
en het beschermen van de immense rijk.
De 10 gebouwen tonen vandaag de dag militaire voorwerpen
en dat is niet echt datgene wat mij het meest bezighoudt.
Ik heb het dan ook bijna helemaal overgeslagen.
Behalve de informatieborden.

The origin and development of the Eight banner System of the Qing Dynasty.

The Eight Banner System was a military-administrative organization founded by Nurhachi in the early seventeenth century, and it is well-known for its vivid national feature of “ruling people with banners, commanding soldiers with banners”.
The Manchu Eight Banner developed from “Niulu”. At first three hundreds of people comprised one NiuLu, five Niulu comprised one Jiala, five Jiala were one Gushan, one GuShan was one Qi (banner). (300x5x5= 7.500) In about 1601, Nurhachi established four banners, The Yellow Banner, the Red Banner, the Blue Banner and the White Banner. In 1615 he rebuilt four edged banners, these eight banners altogether were called ‘The Eight Banners’. With the Manchu entering into Liaoning and its power increasing, they added the Mongolian Eight Banners and the Han Eight Banners.
Before the Qing entered into the central China from Shanhaiguan Pass, the Eight Banner System was a political, military and economical entity, formed a special institution of “eight Beile (princes) ruling together”. Each of the Eight Banners had it’s own Banner-head, the highest leader of the banner, or called “Beile in charge of the Banner”, the eight Banner-heads were assumed by the King and his brothers, sons and nephews. At peacetime each Banner occupied separately one place, owning the land and people, at wartime they all obeyed the King’s order and fought with him, which was commonly known as “soldiers out, civilians home”.
After the Qing had entered into central China, the Eight Banners were still sent to station everywhere as military forces, having the guard of the country on their shoulders. Throughout the Qing Dynasty, the Eight Banner System was the nuclear force in winning and keeping state power and had been playing an important role both in starting and governing a country.

Oorsprong en ontwikkeling van het Acht Banieren System
van de Qing dynastie.

Het Acht Banieren Systeem was een militairadministratieve organisatie
in het leven geroepen door Nurhachi in begin 17e eeuw.
Het staat bekend onder het levendige nationale motto:
“het volk regeren met banieren, soldaten commanderen met banieren”.
Het Manchu systeem van de Acht Banieren is gebaseerd op de “Niulu”.
De eerste driehonderd manschappen vormden een NiuLu.
Vijf NiuLu vormden een Jiala,
Vijf Jiala vormen een Gushan.
Een GuShan is gelijk aan 1 Qi (banier).
(300x5x5x1= 7.500 man).In ongeveer 1601 richt Nurhachi 4 banieren op:
de Gele banier, de Rode Banier, de Blauwe Banier en de Witte Banier.
In 1615 als Nurhachi Liaoning intrekt en meer macht verwerft
worden er 4 grensbanieren aan toegevoegd.
Tegen de tijd dat de Qing via de Shanhaiguan Pass
de rest van China intrekken zijn de Acht Banieren
een politiek, militair en economische macht.
Dit instituut werd omschreven als
“de acht Beile (prinsen) die samen regeren”.
Iedere Banier had een banierhoofd.
Deze machtige figuren werden uit de koninklijke familie geselecteerd.
In tijd van vrede bezetten iedere banier een deel van het land
dat ze ook bestuurden.
Tijdens de oorlogen vochten ze voor de koning.
Dat werd genoemd: “soldaten op pad, burgers thuis”.
Toen de Qing heel centraal China in hun macht hadden
werden de banieren uitgestuurd daar waar nodig was
en rustte de verdediging van het land op hun schouders.
Ze vormden de harde kern van de staatsmacht
die ze hadden helpen opbouwen en ondersteunden
bij het besturen van het land.

Preface

Nurhachi, the founder of the Qing Dynasty was of a minority nation Nüzhen. Since he raised his troops in Hetu’ala in 1583, until he moved the capital to Shenyang, for more than forty years, he taking the wild north-eastern earth as his stage, using horses and bows as property, had performed living historical plays.
The Da Zheng Hall and the Ten Kings’ Pavilions in the eastern part of the Imperial Palace were built up by Nurhachi in 1625. The Da Zheng Hall was the place for important imperial ceremonies in the early Qing, the Ten Kings’ Pavilions located on the left and right wings in front of the palace, among which the two near the Da Zheng Hall were the Left Wing King’s Pavilion and the Right Wing King’s Pavilion, and the rest eight ones were offices for the ministers of the Eight Banners.
The Da Zheng Hall and the Ten Kings’ Pavilions were tent manner architecture of national characteristics, and epitomize the Eight Banner System and shared administration office by the monarch and officials. We use the Da Zheng Hall and the Ten Kings’ Pavilions for the Display of the Qing Military Equipments and the Eight Banner System, recovered the historical appearance of the Left Wing King’s Pavilion and the Right Wing King’s Pavilion in the Reign of Huangtaiji, in the Eight Banners’ Pavilions we exhibit the military equipments of the Qing Dynasty, including the signs of the Eight Banners, the imperial military equipments, long and short weapons, firelocks and cannons, auxiliary battle tools etc. By these reversions and the display of the Qing military weapons we aim at combining architecture and history organically, giving the audiences a clear presentation of the eight Banner System, types of the weapons and their uses, a further Knowledge of the Eight Banner System and military equipments of the Qing dynasty, by this you will have a restricted view of the court culture and imperial culture of the Qing Dynasty.

Belangrijkste voor mij in bovenstaande inleiding is
dat de Da Zheng Hall en de 10 paviljoens
die op het terrein voor deze hal liggen, gebouwd zijn
in een architectuur die terug grijpt op de motieven
die gewoon waren voordat de Qing zo’n grote macht waren: tenten.
10 gebouwen.
De twee gebouwen het dichtst bij de Da Zheng Hall
werden Konings Linkervleugelpaviljoen en
Konings Rechtervleugelpaviljoen genoemd.
De overige acht gebouwen waren de kantoren van de ministers
van de Acht Banieren.

Toen ik vorig jaar in China was, in oktober 2009,
waren veel mensen in China vrij en op vakantie vanwege
de feesten begin oktober.
Daarom was er in het Shenyang Imperial Palace
een grote dansgroep die de dagen van het keizerrijk
probeerde te doen herleven.
Er was veel aandacht van de vele Chinese toeristen
in het paleizencomplex.

In mijn reisdagboek ben ik inmiddels in het Keizerlijk paleizencomplex
in Shenyang, China.
Het is 6 oktober 2009. Onderdeel van dit paleizencomplex
is een tentoonstelling waarbij mijn foto’s in ieder geval
gaan over aardewerk.

Prachtige voorwerpen vooral afkomstig uit een drietal
regeringsperiodes:
Kangxi:
4 mei 1654 – 20 december 1722, keizer vanaf 1661 tot aan zijn dood
Qianlong:
27 september 1711 – 7 februari 1799, keizer vanaf 1735 tot 1796
Jiaqing:
13 November 1760 – 2 september 1820, Keizer vanaf 1796 tot 1820.

The painted enamel originated from France in the late 15th century. Different with the light sense of the painted enamel in the western country, the luster of Chinese painted enamel is gentle and elegant, similar to the famille-rose porcelain.

Geschilderd emaille

Het geschilderde emaille is afkomstig uit het Frankrijk
van einde 15e eeuw.
Anders dan het gebruik van emaille in het westen,
is het glanzend Chinese emaille zachter en eleganter,
meer zoals het famille-rose porcelein.

Het Shenyang Imperial Palace, het keizerlijk paleis in Shenyang,
bestaat grofweg uit drie delen:
= de prive gebouwen/vertrekken van de keizerlijke familie
= het ceremonieel deel van het paleizencomplex
= het administratief/regeringsdeel van het complex.

Het bekendste gebouw van het Shenyang Imperial Palace
is Dazheng Hall.
Een achthoekig gebouw dat door de keizer gebruikt werd
voor zijn ceremoniele taken. Het ligt aan een groot plein
met daaraan gelegen de gebouwen van de elitekorpsen
van het Chinese leger.
Dazheng Hall is het centrale gebouw van het ceremonieel deel
van het paleizencomplex.

Dazheng Hall

Shenyang Imperial Palace 01

Brief introduction

Shenyang Imperial Palace, established by Nuerhachi and Huangtaiji, was the auxiliary palace after Qing Dynasty entered the Shanhaiguan Pass. As one of the two wel-preserved ancient palaces, Shenyang Imperial Palace is famous for its Manchu characteristics.
The Shenyang Imperial Palace is the founding area of the Qing Dynasty. In 1616, Nuerhachi, the chief of a Nuzhen tribe in Jianzhou in the Ming Dynasty, unified all Nuzhen tribes, and declared himself Khan, establishing Great Jin authority in Hetu’ala in the territory of today’s Xinbin in Liaoning Province. In 1621, Liaoshen region was occupied, and in 1625, the capital was moved from Lianyang to Shenyang and the imperial palace was constructed. After Huangtaiji inherited the throne of Khan in 1626, the construction of the palace was continued. In 1636, Huangtaiji formally succeeded to the throne in this palace, and changed the name of the state into Great Qing. After the Qing Dynasty moved its capital to Beijing in 1644, the Shenyang Imperial Palace was preserved and continued to be expanded. From 1671 to 1829, the Qing emperors, including Kangxi, Qianlong, Jiaqing and Daoguang, who visited the northeast region to offer sacrifices to their ancestors, all stayed in the palace, and held celebrations and sacrifice ceremonies here. Shenyang Imperial Palace takes an area of more than 60.000 square meters, including 114 ancient architectures. The Dazheng Hall and Ten Pavilions in the east were constructed by Nuerhachi; the Daqing Gate, the Chongzheng Hall, the Fenghuang Pavilion and the Qingning Palace in the middle were constructed during the reign period of Huangtaiji, with the auxiliary palace and the Temple of Imperial Palace on the two sides; the Wensu Pavilion and the Performing Stage in the west were constructed during Qianlong’s period.
As the imperial forbidden area, Shenyang Imperial Palace was open to the public as the museum in 1926 and in 1961, it was included in the list of the first batch of key units protected as national cultural relics by the State Council. On July 1st , 2004, Shenyang Imperial Palace was inscribed on the list of World Cultural and Natural Heritage.

Korte introductie:

Het Shenyang Keizerlijk Paleis is gebouwd onder de leiding van
de heersers Nuerhachi en Huangtaiji.
Dit paleis staat bekend vanwege zijn Manchu karakteristieken.
De geschiedenis van China is een geschiedenis van volkeren/stammen
die steeds meer macht en/of de centrale macht
over China krijgen/nemen.
In 1616 benoemd Nuerhachi, de leider van een Nuzhen stam,
zichzelf tot Khan.
De basis van zijn macht is Hetu’ala maar dit wordt al snel (1625)
Shenyang als de daarbij behorende gebieden zijn veroverd.
In 1626 wordt Huangtaiji de Khan.
In 1644 is de macht zoveel verder uitgebreid dat de keizer
gaat wonen in Beijing.
Het Shenyang paleis blijft bestaan als een reserve paleis.
Tussen 1671 en 1829 zullen de keizers
Kangxi, Qianlong, Jiaqing en Daoguang
allen van dit paleis voor kortere of langere tijd gebruik maken.
Ze vieren er speciale gelegenheden en houden er voorouderceremonies.
Het Shenyang Keizerlijk Paleis is meer dan 60.000 m2
en omvat 114 historische gebouwen.
Vanaf 1926 is het een museum en vanaf 1 juli 2004
staat het op de Unesco World Heritage List.

6 oktober 2009.


Terug bij de hotellobby. Afgelopen nacht is de bruid ziek geworden. Dat leverde natuurlijk een hoop consternatie op. Mijn collega kan me dus niet de hele dag rondleiden. Zijn moeder is een krachtdadige vrouw en gaat op deze dag een heleboel voor mij organiseren. Ze neemt me de hele dag mee op pad. Let wel: zij spreekt alleen Chinees en ik spreek helemaal geen Chinees. Maar het werd een prachtige dag die begon met een busrit.